Een ongekende voetbalclash met een sociaal hart De wijkteams van Rooi Santu en Fuik schreven gister een nieuw hoofdstuk in hun vurige rivaliteit. Wat op papier een duel om de koppositie was, ontvlamde op het veld tot een strijd die trilde van passie, strijdlust en pure emotie. De wijken hielden de adem in terwijl de titanen elkaar troffen op grond die leek te beven onder hun voeten.
“Een duel dat zijn weerga niet kent,” aldus initiatiefnemer maar voor deze wedstrijd als scheidsrechter Remko Bicentini.
Fuik opent als een wervelwind Op het kolkende terrein van Rooi Santu, waar de supporters als één vurige massa achter hun ploeg stonden, was het juist Fuik dat het duel naar zich toetrok. Met ijzeren discipline, een plan dat tot in de finesse werd uitgevoerd en een vastberadenheid die voelbaar was sloeg Fuik vroeg toe. Een splijtende pass vond de razendsnelle spits, die met een weergaloze individuele actie de 0–1 binnenschoof. Rooi Santu wankelde even, maar brak niet. Ze zochten naar openingen, maar keer op keer botsten ze op een verdediging van Fuik die stond als gewapend beton. Elke tackle was zuiver, elke interceptie precies, Fuik gaf geen centimeter prijs.
De opstanding van Rooi Santu Na rust voltrok zich een metamorfose. Het was alsof Rooi Santu een andere wereld betrad: agressief, creatief, ontketend. Ze zetten Fuik vast, creëerden kans op kans en veranderden het veld in hun strijdtoneel. Maar daar stond de onverschrokken keeper van Fuik: een muur met katachtige reflexen. Hoe hard Rooi Santu ook klopte op de deur, deze keeper hield hem potdicht. De druk nam toe, het stadion kookte, maar Fuik bleef koel. Het was precies die mentale hardheid die verklaarde waarom ze de koppositie al deelden.
Rooi Santu trok uiteindelijk aan het langste eind met 7 – 1,maar beide teams stapten van het veld alsof ze gewonnen hadden: met opgeheven hoofd, vol strijd, vol waardigheid. De beslissing over de 1e periodetitel valt volgende week, maar de strijd om respect is al gestreden.
“van Straat naar Stadion”: waar strijd op het veld begint met strijd voor een toekomst. Tussen al dat sportieve geweld ligt een diepere laag. De wedstrijd, de beleving, de passie het is allemaal verweven met het sociaal-
maatschappelijke fundament van Fundashon Bicentini’s project “Van Straat naar Stadion.” Wat begon als een manier om jongeren op Curaçao weg te houden van negatieve straatinvloeden, is uitgegroeid tot een levende beweging van hoop, groei en nieuwe kansen. Op het veld zie je het gebeuren: kinderen die binnenkomen met twijfel, verlaten het gras met rechte rug en fonkelende ogen. Discipline wordt karakter. Aandacht wordt zelfvertrouwen. Dromen worden tastbaar. “Het gaat niet alleen om voetbal, het gaat om perspectief. Om het geloof dat ieder kind een toekomst verdient. Het stadion staat voor die toekomst: groter, lichter en met meer mogelijkheden dan de straat waar ze vandaan kwamen. En wanneer een jongen of meisje na een wedstrijd met opgeheven hoofd wegloopt wetend dat ze ergens bij horen, dat iemand in hen gelooft dan weet je dat “Van Straat naar Stadion” meer is dan een project. Het is een sociaal kompas, een familie, een beweging van liefde, vertrouwen en nieuwe dromen” aldus Remko Bicentini.
Lees ook Curacao.nu en Amigoe.
